Smörgåsbord

"Well at least it's big..."

Imagine you’re the president of a country ranking 166 out of 182 in the Human Development Index, a country where roughly half the population lives below the poverty line, a country that still relies heavily on foreign assistance just for basic survival. Now imagine you have $27m to spend, what would you spend it on? Food? Housing? Schools? Hospitals? Paying off some debts? All of the above?

Well if you’re president Abdoulaye Wade of Senegal you would have shouted Big Giant Statue! The African Renaissance Monument is a 49 m bronze statue outside Dakar overlooking the Atlantic Ocean. For comparison’s sake it overshadows Rio’s Christ the Redeemer‘s mere 39.6 m and it is also a bit taller than the Statue of Liberty minus pedestal and foundation (46 m).

To be fair the president defends himself by stating that the statue wasn’t paid for with cash but with land but Economy 101 would suggest that land, not unlike money, could also be exchanged for other goods and/or services (you know like food, housing, schools, hospitals…). Well at the very least Senegal now has a beacon showcasing African craftmanship and creativity…except that it doesn’t.  Don’t you think the monument has something of a communisty-look? That’s because it’s built by North Koreans in socialist realism-style. It’s not a huge leap to imagine Stalin stealing a baby from a woman bacause he wants a snack when looking at the monument.

The monument is supposed to stand for the African Renaissance but instead it represents what’s still haunts Africa today: bad governance. The fact that the president wants 35% of the profits raised by the monument just for the mere fact that it was his idea says enough.

The opening of the monument on April 4th 2010 also commemorates the 50th anniversary of Senegal’s independence from France. I’m all for splurging on big events but this is beyond splurging…Some already compare the monument to the Eiffel Tower but France at least had food and didn’t flood everytime it rained before thinking about prestige projects. Was there even a renegade Senegalese minister who said “Hey, it’s our 50th anniversary, how about eliminating illiteracy? (adult literacy rate of 41.9% in 2007) or maybe even strive to make our citizens live longer (life expectancy of  55.4 in 2007).”

 Nope! Big Giant Statue!

Blijkbaar is het trendy om kritiekloos de Palestijnse zaak te steunen. Simpele zielen die kaarsen gaan branden in Leuven, een beetje met de Palestijnse vlag zwaaien (een zeer trendy accessoire), gebouwen beschadigen in Brussel en Mechelen; alles wordt gerechtvaardigd met de frustratie over de Palestijnse zaak. Sommigen gaan zelfs zo ver om de oorlog in Gaza met de Holocaust te vergelijken, wansmakelijk gewoon. Waar blijft de verontwaardiging over de raketaanvallen tegen Israëlische burgers?

Wat Israël nu doet is gewoon uit pure wettelijke zelfverdediging. Zelfs voor het einde van het staakt-het-vuren begon Hamas Israël opnieuw te bestoken met raketten. Hoe onderhandel je eigenlijk met een terroristische organisatie (want dat is Hamas volgens de EU en de VS)? Sommigen gaan zo ver dat ze beweren dat Hamas geen terroristische organisatie is omdat het aan sociale dienstverlening doet in de Gazastrook (als een soort CM, maar dan met een militante vleugel) maar ze vergeten erbij te vermelden dat de core-business van Hamas de vernietiging van Israël is en blijft. Oh en één van de sociale diensten die Hamas verleent is het uitbetalen van de families van zelfmoordterroristen, lief é. Sommigen legitimeren Hamas omdat ze democratisch verkozen zijn, tja één van onze buurlanden had ook zo’n democratisch verkozen partij vroeger dus kunnen we gerust dat argument naar de prullenmand verwijzen.

Hoe moet Israël eigenlijk reageren? Is de prijs van goeie pr je laten bestoken door raketten zonder dat je reageert? Oh en vaak worden de Qassam raketten geminimaliseerd; het zijn zelf-gebouwde en ongeleide projectielen. Moet de Israëlische bevolking binnen het bereik van die raketten zich troosten met die gedachte? Is iemand neerschieten omdat hij je met ‘maar’ een mes steekt buitenproportioneel?

Alleen met een grootschalige aanval kan Israël de aanvallen stoppen en Hamas ontmantelen. Het is betreurenswaardig maar onvermijdelijk dat er burgerslachtoffers vallen in zo’n dichtbevolkte regio maar er is geen andere keuze. Voor Hamas zijn burgerdoden ideaal, het is prima pr-materiaal en ze deinzen daarom ook niet terug om raketten te stockeren en af te vuren vanuit scholen en woningen. We moeten daarom ons best doen om de leed van de Palestijnse burgers met onze geringe mogelijkheden te verzachten. Gewonde kinderen naar Belgïe halen is een goeie stap in die richting. We moeten ons herinneren dat dit geen oorlog is tegen de Palestijnen maar tegen Hamas.

Er is ook onterechte kritiek tegen die arme Obama. De man is officieel nog geen president en we verwachten al alle oplossingen van hem. We kunnen veel verwachten maar niet alles en het is een verstandige zet dat hij tot na zijn eedaflegging wacht. Er kan maar één president zijn en voorlopig is hij dat nog niet. We moeten met beide voeten op de grond blijven in verband met Obama, hij zal een Amerikaanse president zijn die eerst Amerikaanse belangen zal verdedigen (en terecht, anders zou hij maar een crappy president zijn). Vaak zullen Amerikaanse belangen met die van ons samenvallen maar af en toe weer niet en dan moeten we niet verbaasd kijken, het is niet aan ons tegen wie Obama verantwoording moet afleggen.

Ik heb niets tegen betogingen. Mensen moeten hun frustraties kunnen uiten maar er zijn grenzen. Wanneer er vernielingen gebeuren is dat geen uiting van frustratie meer maar gewoon pure criminaliteit en moet zodanig ook bestraft worden.

Scheiding der machten, het schijnt dat de kudde een nieuwe buzzterm hebben.  Maar elke eerstejaars pol&soccer zou je kunnen vertellen dat in België eerder sprake is van samenwerking der machten dan een strikte scheiding. Om maar een voorbeeld te noemen de Koning benoemt de rechters (art. 151 G.W.). Er is dus niet noodzakelijk een muur tussen de uitvoerende en de rechterlijke macht. Als er echt een strikte scheiding der machten zou zijn zou net de brief van de voorzitter van het Hof van Cassatie aan Kamervoorzitter Herman Van Rompuy juist tegen die regel ingaan. De geest van Montesquieu zit zeker in de Belgische grondwet maar deze regel is niet uitdrukkelijk bevestigd, het is dus dom om de scheiding der machten als iets zwart-wits voor te stellen.

Maar laten we zeer duidelijk zijn: de brief van de voorzitter van het Hof van Cassatie is iets serieus. Jo Vandeurzen en daarna de regering hebben er goed gedaan om hun verantwoordelijkheid te nemen en hun ontslag in te dienen. Een openlijke ruzie tussen de regering en de magistratuur zou pas een onvoorstelbare crisis in de instellingen betekenen. Dit betekent echter niet dat de regering bekent, de regering heeft akte genomen van de brief en het daaropvolgend rapport en hun verantwoordelijkheid opgenomen. Wat zegt het rapport eigenlijk: er zijn geen juridische bewijzen van een poging tot belemmering van de rechtsgang, maar zijn er ongetwijfeld belangrijke aanwijzingen in die zin. De regering kon het rapport naast zich neerleggen maar deed dat niet. Het is een serieuze beschuldiging en moet verder onderzocht worden in een onderzoekscommissie. Al plaats ik vraagtekens bij de verantwoordelijkheid van de magistratuur in deze crisis.

De gieren cirkelen al boven de regering in de vorm van VB en LDD en vragen om vervroegde verkiezingen maar waar we nu het meest nood aan hebben is een daadkrachtige regering die beslissingen kan nemen. De begroting moet goedgekeurd worden, het IPA moet uitgevoerd worden en verder duurt de internationale financiële crisis voort. Dit zijn geen zaken voor een regering van lopende zaken die ook nog in volle campagne modus zal moeten zitten. Willen we die geaborteerde foetus van een BHV weer uit de kast halen terwijl er veel belangrijkere zaken te doen zijn? Maar ik vind het toch leuk dat België ook non-communautaire crissisen kan hebben, zo neemt het surrealistische gehalte van onze politiek toch nog een beetje af.